Yapay Zeka Tarayıcı Asistanları Gizlilik ve Onay Yasalarını Nasıl Zorluyor?

Yapay zeka tarayıcı ajanlarının kullanıcılar adına çerezleri onaylaması, randevu alması ve form doldurması, ABD gizlilik yasalarında insan odaklı varsayımlar ile yeni dijital araçlar arasında hukuki belirsizlikler yaratıyor. Dickinson Wright hukuk bürosundan veri gizliliği avukatı Sara H. Jodka'nın analizine göre, yazılım ajanlarının kullanıcılar adına gerçekleştirdiği işlemler gizlilik, sözleşme ve yetki hukuku açısından yeni soru işaretleri doğuruyor.

Kullanıcıların tarayıcı yapay zeka ajanlarına bırakabileceği görevler, sigorta kartı bulmaktan çerez banner'larında 'Tümünü Kabul Et' seçeneğini tıklamaya ve hassas formları doldurmaya kadar uzanıyor. Google'ın Chrome oto-göz atma özelliği ve Mozilla'nın Akıllı Penceresi gibi ürünler, ajanların kullanıcının oturum açtığı siteler dahil her yere erişebileceğini belirtiyor. Ancak ABD gizlilik hukuku mekanizmaları, bildirim, onay, vazgeçme ve tüketici yönlendirmeli açıklamaların her zaman ekranın diğer tarafında bir insan olduğunu varsayıyor.

Sözleşme hukuku, elektronik ajanlar tarafından kullanıcı incelemesi olmasa bile sözleşme kurulabileceğini kabul ederken; gizlilik yasaları 'bilgilendirilmiş' ve 'özgür iradeye dayalı' zihinsel durum standartları arıyor. Ajans hukuku ise bilgisayar programlarını birer araç olarak ele alıyor. Washington eyaletinin sağlık verisi düzenlemeleri ve California Tüketici Gizliliği Yasası (CCPA) gibi kurallar altında, yapay zekanın doldurduğu formlar veya tıkladığı banner'lar, ihlal başına 5.000 dolara varan maliyetlerle hukuki belirsizlikleri artırıyor. Uzmanlar web sitelerinin ajan trafiğini loglaması, küresel gizlilik kontrol sinyallerinin aşılmaması ve veri minimizasyonuna uyulması gerektiğini vurguluyor.